Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego Padew­skiego. Pierwszy kościół, drewniany z 1548 r., ufundowała księżna Beata z Kościeleckich Ostrogska - córka Zygmunta I. Został on zniszczony przez Tatarów w latach 70. XVI w. W 1606 r. księżna Anna z Sztenbergów Ostrogska, żona wojewody wołyńskiego zaczęła budowę nowej, drewnianej świątyni, nadając na potrzeby parafii wieś Tutkiewicze. Dotację tę powiększyła w 1647 r. hrabina Katarzyna z Ostrogskich Zamojska. Miejscowy proboszcz ks. Józef Pasikowski rozpoczął w 1773 r. budowę nowego kościoła - murowanego. Zaraz po za­kończeniu budowy w 1813 r. z powodu bagniste­go terenu groziła mu ruina. Wówczas nabożeń­stwa przeniesiono do kościoła św. Józefa na Woli, pełniącego wtedy rolę kaplicy cmentarnej.
W 1839 r. rząd rosyjski zamknął kościół, który popadał w ruinę.
W 1858 r., z inicjatywy księcia Kazimierza Lubomirskiego rozpoczęto budowę nowej, mu­rowanej świątyni, jednak władze carskie nie do­puściły do jej zakończenia. Po wielu staraniach, budowę wznowiono i w latach 1897-1899 ukoń­czono kościół z cegły w stylu neogotyckim. Bu­dową kierował Konstanty Wojciechowski, finan­sował książę Roman Sanguszko ze Sławuty, pod administracją ks. Tomasza Czajkowskiego - miejscowego proboszcza. Konsekracji dokonał w 1922 r. bp Ignacy Dubowski. Polichromią ozdo­bił w 1927 r. malarz K. Polityński. Wtedy też świątynia otrzymała wspaniałe witraże. W bocznej nawie znajdował się obraz Matki Bo­skiej ofiarowany w 1650 r. przez Jana Czarnokozicza - lwowskiego garncarza. W innej - ołtarz i obraz św. Antoniego Padewskiego.W zakrystii przed wojną wisiały stare portrety dobrodziejów kościoła. Wewnątrz znajdowały się epitafia rodziny Lubomirskich, m.in. Kazimierza, kompozytora. W podziemiach mieściły się grobowce Lubomirskich, w tym kasztelana Józefa i jego żony Ludwiki Sosnowskiej, ukochanej Tadeusza Kościuszki.
W 1938 r. parafia liczyła 8500 wiernych i należały do niej następujące miejscowości: Równe, Barmaki, Bosowy Kąt, Bojarka, Cegielnia, Dworzec, Hallerówka, Jadwipol, Jasieninicze, Karolów, Karpiłówka, Kołodenka, Krzynebel, Sosenki, Stawki, Tiutkiewicze, Tynne, Wandopol, Wierzchówka, Złotyjów.
W 1939 r. proboszczem był ks. dziekan Ludwik Syrewicz; ur. w 1889 r., wyśw. w 1914 r., zm. w 1947 r.
W 1943 r. na terenie parafii banderowcy przeprowadzili masowe mordy Polaków. Po 1945 r., przez kilkanaście lat, proboszczem był o. Serafin Kaszuba. W 1958 r. kościół zo­stał zamknięty przez miejscowe władze, a prześladowany o. Serafin musiał opuścić Rów­ne. Kościół został ograbiony i zdewastowany; zdjęte zostały dwie wieże i urządzono w nim filharmonię, która nadal się tam znajduje. Ostatnio otworzono w nim galerię „Aąuarius”, w której eksponowane są i sprzedawane obrazy malarzy ukraińskich.
 
Należy również dodać, iż w Janowie Lubelskim działa bardzo aktywnie Społeczny Ko­mitet Pomocy Parafii Rzymskokatolickiej w Równem na Wołyniu. Prezesem jest Józef Łukasiewicz. Komitet ten wydaje kwartalnik pt. „Wołyń Bliżej”.
Zachował się również zabytkowy kościółek cmentarny pw. św. Józefa. Został on wybu­dowany w 1764 r. staraniem podstolego Lubomirskiego - właściciela Równego. W XIX w. przez pewien czas służył jako świątynia parafialna. Odrestaurowany w 1931 r. przez ks. Józefa Czajkowskiego i Kurię Biskupią w Łucku został przekazany na potrzeby duszpa­sterskie grekokatolików.

 
Stan dzisiejszy :
 
W 1991 r. udostępniono wiernym kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Był to kościoł garnizonowy wybudowany w latch 1934-1938 przez ks. mjra Antoniego Butrymowicza - kapelana garnizonu WP w Równem, staraniem Ministerstwa Spraw Wojskowych, oficerów i żołnierzy 21 Pułku Ułanów Nadwiślańskich, księcia Janusza Radziwiłła i sena­tora Skokowskiego.
Na początku, okresowo, Mszę św. odprawiał ks. Antoni Andruszczyszyn ze Sławuty.
Adres parafii: 266010 Równe, ul. Soborna 213.
Odzyskany kościół był przedzielony stropem (była tam urządzona sala gimnastyczna - na dole i biura - na górze). Obecnie świątynia ta jest w ciągłym remoncie i jednocześnie jest użytkowana przez katolików.
Na terenie miasta funkcjonowały w okresie międzywojennym trzy kaplice: przy gimna­zjum, pw. św. Stanisława Kostki, drewniana z 1856 r.; w Sierocińcu i w więzieniu. Obecnie nie istnieją. Prawdopodobnie zostały zniszczone po 1945 r. w bliżej nie znanych okoliczno­ściach. Pod koniec lat 50-tych na cmentarzu rzymskokatolickim przy ul. Chmielnej wybu­dowano Szkołę nr 7. W 1968 r. zniszczony został cmentarz przy ul. Peresopnyckiej - po­wstało na nim przedszkole. W nocy z 16 na 17 listopada 1996 r. zostały zniszczone 32 nagrobki na cmentarzu przy ul. Dubieńskiej.
Dnia 22 września 1996 roku w parafii rówieńskiej miała miejsce doniosła uroczystość poświęcenia Drogi Krzyżowej i tablic pamiątkowych martyrologii polskich mieszkańców Wołynia w czasie II wojny światowej. Napis na tablicy z lewej strony: „Pamięci oficerów Wojska Polskiego, duchownych, policjantów i pozostałych jeńców z Wołynia, zamordowa­nych przez NKWD wiosną 1940 r. w Katyniu, Miednoje, Charkowie i innych miejscach kaźni”. Na tablicy z prawej strony: „Pamięci 1864 więźniów, w tym wielu Polaków, roz­strzelanych przez gestapo w Równem 18 listopada 1943 r. oraz wszystkich męczenników Wołynia i Podola, zwłaszcza ofiarom gułagów Wschodu”. Poświęcenia dokonał arcybiskup Marian Jaworski. Obecni byli m.in. Tomasz Marek Leoniuk - konsul generalny RP we Lwo­wie, Iwan Demianiuk - zastępca przewodniczącego obwodowej administracji państwowej w Równem, duchowieństwo rzymskokatolickie, wierni z Równego i okolicznych parafii. Proboszczem jest ks. dziekan Władysław Czajka. Ukończono z wielkim trudem dom parafialny, w którym zastępczo mogą odbywać się nabożeństwa. Tutaj ma swoją siedzibę Harcerstwo Polskie na Ukrainie. Kontakt przez parafię. Obecnie przy parafii mogą się też zatrzymywać grypy pielgrzymkowe (autokarowe), do uzgodnienia z ks. dziekanem.
 
konto : SPOŁECZNY KOMITET POMOCY PARAFII RZYM.-KAT. W RÓWNEM NA WOŁYNIU, 23-300 Janów Lubelski, ul. M. Kopernika 49
     nr : 22 1240 2757 1111 0000 4007 7837

wolhynia 2004 - 2017

wolhynia@wolhynia.pl