Abramowiec
- kolonia niedaleko Radowicz, gm. Turijsk (Turzysk) – vide: Zasmyki
Aleksandrówka 
- mogiła ok. 70 Polaków zamordowanych w lipcu i sierpniu 1943 roku
Beresteczko
- wieś w rejonie Młynowa, na której terenie znajdują się miejsca pochówku 8 osób narodowości polskiej,
Batyń
- vide: Zasmyki
Bielin
- cmentarz wojenny, na którym oprócz osób cywilnych znajdują się mogiły żołnierzy 27 WDP AK
Binduda
 
- nieistniejąca obecnie wieś polska nad Bugiem, której ludność została wysiedlona przez Sowietów w 1940 roku; zachowało się 15 nagrobków i krzyży z okresu lat 1896 – 1934; ustalono nazwiska 9 pochowanych; symboliczna kwatera żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK z metalowym krzyżem i tablicą z nazwiskami lub pseudonimami,
Cmentarz rzymskokatolicki w Bindudzie. Na cmentarzu tym pochowanych zostało kilkanaście osób ze wsi Ziemlica, które zginęły 29 sierpnia 1943 roku. Dokładna liczba oraz nazwiska nie są znane, pochówki nie upamiętniono.
Bucyń
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 8 nagrobków i krypt z lat 1825-1907;
Byteń
- vide: Chobut, Hołoby
Chobut
 
 
- cmentarz rzymskokatolicki nieistniejącej dziś kolonii polskiej, położony obok wsi Radoszyn. Zachowały się 24 nagrobki z lat 1919 – 1941 oraz jeden grób z 1943 roku, który jest mogiłą zbiorową zamordowanych mieszkańców wsi. Ustalono nazwiska 25 pochowanych osób (stan na 01.01.2004):
* ofiary pacyfikacji wsi Chobut w dniu 18 marca 1943, pochowane w mogile zbiorowe; na tym cmentarzu pochowano także nieustaloną liczbę ofiar pacyfikacji wsi i kolonii Byteń, dokonanej w tym samym dniu.
Cumań - cmentarz katolicki spantowany i zasiana trawa, śladu już nie ma, tylko pamięć ludzka...
Czersk 
- płyta na grobie legionowym; poszukiwane pozostałe mogiły żołnierzy 
Czmykos 
- vide: Luboml
Doroginicze 
- wieś, w której znajduje się grób masowy osób zamordowanych w 1943 r.
Drużkopol (Żurawnyki) 
- krzyż postawiony na mogile Polaków zamordowanych w 1943 roku; obok zniszczonego kościoła pochowany został w 1939 roku mjr Tadeusz Ruge - Prezydent Miasta Poznania 
Fundum 
- kolonia w gminie Chotiaczów; krzyż upamiętniający Polaków zamordowanych w 1943 roku
Gaj 
- kolonia w gminie Wielick. Mogiła około 600 Polaków zamordowanych 30 sierpnia 1943 roku
Hołoby 
 
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowały się 82 nagrobki z lat 1798 -1938; ustalono nazwiska 47 pochowanych,
a ponadto: ofiary pacyfikacji w dniu 18 marca 1943 roku wsi i kolonii Byteń; liczba pochowanych nieustalona, zginęło około 20 osób, oraz 11 nieznanych z nazwiska osób zamordowanych 30 sierpnia 1943 roku we wsi Gaj.
Horodno 
- vide: Luboml
Hulewicze 
- wieś w gminie Powursk rejonu kowelskiego, w której znajduje się cmentarz rzymskokatolicki
Hrywiatki 
- prawdopodobnie znajdują się pochówki legionowe 
Janówka 
- vide: Zasmyki
Jeziorna 
- polski cmentarz wojskowy, położony za wsią Ozirne
Kamień-Koszyrski 
– cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 56 nagrobków z lat 1845 – 2000; ustalono nazwiska 44 pochowanych,
Karasin 
- zlikwidowany cmentarz legionowy 
Kąty 
- wieś niedaleko Lubomla; vide Luboml
Kisielin 
- tablica na dawnym cmentarzu przykościelnym upamiętniająca około 90 osób zamordowanych 11 lipca 1943 roku
Kołki 
- kwatera wojskowa na cmentarzu prawosławnym 
Kostiuchnówka 
- cmentarz legionowy, tzw. „Polski Lasek”, odbudowany w 1998 roku – około 14 mogił; cmentarz legionowy 2 Pułku Piechoty - pomnik legionowy pod Polską Górą – około 40 mogił
Koszyszcze 
- cmentarz legionowy, w pobliżu miejscowości Kołki 
Kowel 
- „Na górce” – cmentarz 300 legionistów polskich, poległych i zmarłych w Kowlu i okolicach podczas I wojny światowej, mieszczący się na cmentarzu austriackim; do dziś zachowało się 185 mogił, w tym kilka zbiorowych
Kupiczów 
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 17 nagrobków i krzyży drewnianych; ustalono nazwiska 7 pochowanych osób,
Lityń 
- vide: Zasmyki
Lubieszów
 
– płyta na cmentarzu rzymskokatolickim oraz krzyż przy kościele, upamiętniające śmierć około 200 polskich mieszkańców w dniu 9 listopada 1943 roku,
Wspólna mogiła około 200 znanych z nazwiska i nieznanych ofiar ludobójstwa 09.11.1943 r. na cmentarzu w Lubieszowie.
Luboml 
 
– cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się około 110 nagrobków pochodzących z lat 1865 – 1954; ustalono nazwiska 106 pochowanych osób, w tym 3 policjantów Policji Państwowej z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Na cmentarzu prawosławnym znajduje się nagrobek z inskrypcją w języku polskim, pochodzący z 1878 r.
Łokacze 
- miejsce masowych grobów Polaków zamordowanych w 1943 roku .
Maciejów (Łuków) 
– cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 30 nagrobków z lat 1883 – 1938; ustalono nazwiska 18 pochowanych,
Manewicze 
- cmentarz legionowy z 10 mogiłami koło kościoła rzymskokatolickiego
Melnica 
– cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 39 nagrobków z lat 1808 – 1933; ustalono nazwiska 31 pochowanych, przeważnie okolicznych ziemian.
Nowy Jagodzin 
- vide: Rymacze 
Opalin 
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 38 nagrobków i krzyży drewnianych z lat 1909 - 1977; ustalono nazwiska 17 pochowanych osób,
Ostrówki 
 
 
 
- nieistniejąca już wieś w rejonie lubomelskim, zniszczona 31.08.1943 r. ; na cmentarzu w lesie zachowało się 12 nagrobków oraz kilkanaście leżących na ziemi starych, drewnianych krzyży z początku XX wieku. Ustalono nazwiska 5 osób pochowanych przed II wojną światową; na cmentarzu w Ostrówkach znajduje się zbiorowa mogiła 330 osób ekshumowanych w 1992 r. z mogiły w Ostrówkach i z mogiły w Woli Ostrowieckiej. W 2003 r. postawiono tu metalowy krzyż z kapliczką i z figurką Matki Boskiej.
Ostrówki. Nagrobek odrestaurowany w 2002 r. 
Pawłiwka (Poryck) 
 
– miejscowość w rejonie iwanicziwskim; uroczyście odsłonięty w dniu 11.07.2003 r., w 60 rocznicę „tragedii wołyńskiej”, pomnik pojednania dwóch narodów obok cmentarza prawosławnego. Na miejscu dawnego kościoła i cmentarza przykościelnego pomniki upamiętniające zamordowanych Polaków.
Podryże
- był tu pojedynczy grób legionowy; został przeniesiony do Polskiego Lasku w Kostiuchniwce.
Poluchno
- wieś w gminie Podberezie; krzyż upamiętniający około 90 Polaków zamordowanych 12 lipca 1943 roku.
Poryck
- vide Pawliwka.
Powursk
- miasto w rejonie kowelskim z cmentarzem rzymskokatolickim.
Przebraże
- wieś w rejonie łuckim;cmentarz żołnierzy AK i mieszkańców Przebraża.
Radowicze
- vide: Turzysk (Turijsk) oraz Zasmyki
Rożyszcze
- miasto rejonowe;cmentarz rzymskokatolicki
Rudnia
- wieś w gminie Kisielin. Krzyż upamiętniający zamordowanie 140 Polaków 12 lipca 1943 roku
Rymacze
 
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 59 nagrobków i krzyży z okresu lat 1923 – 2002; ustalono nazwiska 28 pochowanych osób,
Na cmentarzu znajduje się też kilkadziesiąt symbolicznych krzyży oraz pomnik w formie wysokiego krzyża, imitujący tory kolejowe z trzema tablicami z nazwiskami poległych w 1944 roku w walkach z Niemcami żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK:
Skircze - wieś w rejonie horochiwskim, gdzie na miejscowym cmentarzu są groby powstańców styczniowych,
Sokul - miejscowość wrejonie rożyszczańskim, cmentarz rzymskokatolicki,
Trojanówka - cmentarz legionowy (odnowienie zachowanego pomnika)
Turzysk (Turijsk)
- cmentarz rzymskokatolicki,na którym zachowało się 40 nagrobków; ustalono nazwiska 36 pochowanych. Odnaleziono płytę legionistów poległych w 1919 roku z napisem: „Tu spoczywa 14-tu legionistów polskich poległych za Ojczyznę w Turzysku w 1919 roku.”,
Uściług - cmentarz rzymskokatolicki z kaplicą; zachowało się niewiele mogił i inskrypcji,
Włodzimierz Wołyński
- cmentarz z licznymi (około 410) zachowanymi grobami Polaków. Informacje inwentaryzacyjne dostępne u opiekuna miejsc pamięci Anatola Sulika oraz w Konsulacie Generalnym RP w Łucku.
Na cmentarzu znajduje się pomnik na zbiorowej mogile około 120 Polaków zamordowanych w 1943 roku.
Wola Ostrowiecka
- wieś w gminie Huszcza w rejonie lubomelskim; zbiorowe mogiły mieszkańców zamordowanych 30.08.1943 r. Vide: Ostrówki.
Wołczeck - kwatera legionowa na cmentarzu wiejskim z nazwiskami 17 poległych legionistów,
Zachorów Nowy - wieś, w której znajduje się masowy grób zamordowanych w 1943 r.
Zagaje - wieś w gminie Podberezie; krzyż upamiętniający spalenie wsi i śmierć 260 jej mieszkańców 12.07.1943 roku,
Zasmyki
 
- cmentarz rzymskokatolicki; zachowało się 69 nagrobków z lat 1934–2003 (ustalono nazwiska 91 pochowanych); mogiła ekshumowanych w 1996 roku 17 osób spośród 73 zamordowanych w 1943 roku polskich mieszkańców wsi Lityń; cmentarz wojenny żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK z 65 krzyżami na symbolicznych mogiłach poległych oraz z tablicą z nazwiskami i pseudonimami.
Żmudcze vide: Hołoty

 


Nowy Dorohin  mogiły polskich żołnierzy poległych w 1920 roku.
Rudnia Baranowska
mogiły polskich żołnierzy poległych w 1920 roku.
Uszomierz
miasto w rejonie korosteńskim; cmentarz z 1865 roku, na którym jest kilkanaście grobów polskich z II połowy XIX wieku i tyleż późniejszych.
Żytomierz
- cmentarz rzymsko katolicki, zwany „Cmentarzem Polskim”, powstał prawdopodobnie w 1799 roku. Przeniesiono na niego szczątki z wcześniej istniejącego cmentarza. Dzisiaj zajmuje on powierzchnię ponad 9 ha i należy do jednych z największych cmentarzy poza granicami kraju. Otoczony jest z trzech stron murem ceglanym, natomiast od strony południowej, gdzie początkowo był płot z chrustu, brak jakiegokolwiek ogrodzenia. Zachował się jego plan z 1888 roku, przy którym jest wykaz 246 najciekawszych nagrobków z nazwiskami polskimi. Sąsiaduje on z bardzo dziś zdewastowanym cmentarzem ewangelickim.
W czasach, kiedy w Żytomierzu zamieszkiwali w latach 1852-1860 m.in.: Antoni Pietkiewicz (Adam Pług), Apollo Korzeniowski, Aleksander Groza, Karol Kacykowski, Józef Ignacy Kraszewski, ten ostatni tak opisywał cmentarz w „Wieczorach wołyńskich”:
 „Nad brzegami Kamionki obrano miejsce na cmentarz katolicki, rozrzucony w lasku na górach i formujący smutny, ale nieporównanego wdzięku obraz. W pośrodku stoi Kościółek na najwyższym góry grzbiecie, którego dach i ściany podnoszą się ponad gęste drzew masy. Grobowce wykwintne i skromne rozsypane są po obszernej przestrzeni tego pola umarłych, wśród którego gdzieniegdzie wykwita zdziczały kwiatek, ręką smutku jeszcze żywego osadzony. Zwyczajem to jest w poniedziałek po niedzieli przewodniej odwiedzać cmentarz i groby, ale to pożyczyliśmy z obrządków Rusi wschodniej. Cmentarz dosyć jest odległy od miasteczka, a dawnego, bliższego, także na wyniosłości nad Kamionką znajdującego się, ślady pozostały tylko.”
W obrębie cmentarza jest kaplica w stylu klasycyzującym pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa i Męczennika, zbudowana z datków parafian w latach 1841-1846 z inicjatywy Ks. Kanonika Ludwika Gniewskiego. Niedaleko niej usytuowana jest dzwonnica typu arkadowego, przewidywana dla trzech dzwonów i sygnaturki. Są na nim również 2 katakumby; jedne, zbudowane w 1907 roku, o długości 47 metrów, oddzielają jednocześnie cmentarz katolicki od ewangelickiego, a 32 pochówki w nich pochodzą z lat 1907-1909 i są umieszczone na dwóch kondygnacjach. Drugie, w pobliżu kaplicy, rozmieszczone są na stoku i mieszczą 124 wnęki trumienne w dwóch szeregach, przy czym dolny ma długość 76 metrów i mieści 90 wnęk. Częściowo zachowane tablice z inskrypcjami wskazują, że pochówki w niej pochodzą z lat 1888-1893.
Najstarszy na cmentarzu, częściowo zachowany, cokół słupowy nagrobka pochodzi z 1816 roku, a łacińska inskrypcja na nim wymienia nazwisko Józefiny Skalcowskiej, zmarłej 28 VII 1816 roku. Upamiętnienie zostało wystawione przez syna Apolla. Następny chronologicznie jest nagrobek z 1819 roku Jana Zubaskiego w formie krzyża na pniu drzewa, a także głaz granitowy na grobie Izabelli Emme z 1830 roku. Więcej nagrobków zachowało się z II połowy XIX wieku. Do zniszczenia nagrobków przyczyniło się w znacznym stopniu sprzedawanie ich elementów w latach 70. i 80 XX wieku, zwłaszcza figuralnych.
Grobów polskich zinwentaryzowano na cmentarzu 2222, kamiennych i metalowych. Wśród starych grobów kamiennych około 68 % to nagrobki typu „krzyż na pniu drzewa” oraz „krzyż na skałkach”. Powstawały one w miejscowych warsztatach kamieniarskich m.in. J. Majchela, H. Oleszkiewicza, rodziny Dlouhyh.
W latach 1976-1992 cmentarz był zamknięty, jednakże ludność dokonywała potajemnie pochówków, stąd wiele grobów z tego okresu jest bezimiennych; na wielu z nich w latach późniejszych zaczęły pojawiać się napisy.
Najpiękniejszy nagrobek metalowy jest na grobie Elżbiety Urbanowskiej, zmarłej w 1854 roku żony znanego kolekcjonera dzieł sztuki i bibliofila., z którą spowinowacony był J. I. Kraszewski.
Na cmentarzu tym znajduje się m.in. grób kompozytora Juliusza Zarębskiego, rodziców I. J. Paderewskiego i jego siostry Marii, rodziców Jarosława Dąbrowskiego.

 

 


Adamówka - cmentarz polskich mieszkańców, ofiar głodu na Ukrainie w latach 1932-1933,
Bereżnica - wieś w rejonie Dąbrowica; mogiła zbiorowa żołnierzy jeszcze nie zlokalizowana,
Biłka - wieś w rejonie Berezne; miejsce pochówku zabitych podczas II wojny światowej mieszkańców wsi Lypnyky,
Borszczówka
- wieś w rejonie hoszczańskim;pomnik na mogile zbiorowej, upamiętniający Polaków zamordowanych przez Niemców 3 marca 1943 roku,
Budki Wojtkowickie (Kamieńskie)
wieś na północ od Rokitna, w której znajduje siępomnik upamiętniający zamordowanie ponad 500 osób narodowości polskiej, odsłonięty w dniu 30 maja 2004 roku w 61 rocznicę tragedii.
Buszcza - wieś niedaleko Zdołbunowa, w której podczas II wojny światowej rozstrzelanych zostało 80 osób,
Czudnyca - wieś w rejonie Moszczy; miejsca pochówku 7 osób narodowości polskiej,
Danycziw
- wieś w rejonie Korca, na której terenie znajduje się mogiła zbiorowa legionistów polskich, którzy zginęli w latach 1918-1920,
Dołhe - kolonia w gminie Antonówka; pomnik na zbiorowej mogile Polaków zamordowanych 11 listopada 1943 roku,
Dominopol - wieś w gminie Werba; krzyż upamiętniający zamordowanie 11 lipca 1943 roku około 250 Polaków,
Drużba – wieś w rejonie radziwiłłowskim; mogiły poległych z lat II wojny światowej,
Dubno
na miejscu cmentarza polskiego w latach 1960-1970 założony został park miejski, mogiły polskie znajdują się na cmentarzu prawosławnym,
Dąbrowica cmentarz miejski z pochówkami Polaków, (nielicznymi) ok 10 porozrzucanych nagrobków.
Duby - vide: Kotiw
Fedoriwka(Tudorów)
– pomnik i miejsce pochówku mieszkańców wsi zamordowanych w czerwcu 1943 roku, w tym 35 rodzin polskich.
Hajky-Sytenski
stacja kolejowa „68 km” w rejonie Radziwiłłowa, przy której znajdują się miejsca pochówku żołnierzy polskich poległych we wrześniu 1939 roku podczas bombardowania pociągu,
Hurby (nie istnieje)
- wieś w rejonie zdołbunowskim, która została całkowicie spalona; rozstrzelanych 200 osób.
Huta – wieś w rejonie kostopolskim; zrujnowany cmentarz osób narodowości polskiej,
Huta Stepańska 
na dawnym cmentarzu rzymskokatolickim krzyż upamiętniający zniszczenie wsi polskiej i okolicznych kolonii polskich oraz zamordowanie około 600 osób 16-18 lipca 1943 roku, 
Janowa Dolina 
– krzyż-pomnik postawiony przez dawnych mieszkańców powiatu kostopolskiego ku pamięci 600 Polaków zamordowanych 23 kwietnia 1943 roku,   dddw lesie resztki cmentarza z kilkoma zarysami nagrobków
Jaryniwka  miejsca pochówku ponad 300 osób rozstrzelanych podczas II wojny światowej przez Niemców, 
Kniahynyn 
– wieś w rejonie młynowskim, na której terenie są miejsca pochówku czterech rodzin polskich.
Korzec 
 
miasto rejonowe; cmentarz polski, na którym znajdują się mogiły od XVII wieku po dzień dzisiejszy; 3 mogiły pojedyncze, jedna żołnierza Korpusu Ochrony Pogranicza Wacława Piotrkowskiego, który zginął 17 września 1939 r. oraz zbiorowa mogiła 32 żołnierzy poległych pod Korcem w 1920 roku; obok kościoła pomnik ku ich czci. W majątku hrabiego Zaleskiego w Korcu od października 1939 do czerwca 1941 był obóz jeńców wojennych (500 osób), którzy pracowali w kamieniołomach, 
Kostopol 
– miasto rejonowe; z opowiadań świadków wydarzeń, w tym mieście 16 sierpnia 1941 r. zostali rozstrzelani obywateli narodowości polskiej – 156 osób, 
Kotiw i Duby 
– między tymi wsiami rejonu rówieńskiego znajduje się mogiła polskiego lotnika, 
Kozyn 
– wieś w rejonie radziwiłłowskim; znajdują się tu mogiły osób polskiej narodowości, 
Kudrin
(nie istnieje)
– wieś w rejonie zdołbunowskim; całkowicie spalona; rozstrzelano 100 osób.
 
Ludwikówka
– spalona w latach II wojny światowej wieś w rejonie młyniwskim; zachowały się miejsca pochówku,
Lypnyky – vide: Biłka
Majdan – wieś w rejonie dubnieńskim, rozstrzelanych 29 osób.
Mizocz
– miasteczko w rejonie zdołbunowskim, w którym zachował się zniszczony cmentarz rzymskokatolicki; w latach wojny rozstrzelanych zostało około 160 mieszkańców, 
Młynów – miasteczko rejonowe w obwodzie równieńskim, w którym znajduje się zniszczony cmentarz rzymskokatolicki,
Moczulanka  – wieś w rejonie berezniwskim; cmentarz rzymskokatolicki z grobami osób narodowości polskiej,
Mokwin
– wieś w rejonie berezniwskim; zbiorowa mogiła partyzantów radzieckich, w której został pochowany partyzant Tadeusz Zigert,
Niemilja  - wieś w rejonie berezniwskim spalona podczas II wojny światowej; istnieją miejsca pochówków, 
Niweck - wieś w rejonie dubrowieckim; mogiła zbiorowa 17 osób, 
Noworodczyca – wieś w rejonie Ostrogskim; są miejsca pochówku,
Oleksyn  – wieś w rejonie równieńskim, w której znajduje się zniszczony cmentarz rzymskokatolicki,
Ostróg
w mieście znajduje się zrujnowany cmentarz ze zbiorową mogiłą legionistów poległych w 1919-1920 latach pod Ostrogiem. W mogile pochowano kilka osób i tylko dwa nazwiska są znane.
Przy kościele katolickim znajdował się cmentarz na którym pochowanych było 85 powstańców kościuszkowskich prowadzonych w niewolę razem z Tadeuszem Kościuszką do Katarzyny II. Dzisiaj proboszcz tej parafii postawił w tym miejscu plebanię a o cmentarzu chyba zapomniał. (przyp. autora strony)
Ozirci - wieś w rejonie berezniwskim spalona w latach II wojny światowej; znane są miejsca pochówku,
Parośle - nieistniejąca wieś. Dzisiaj gęsty las. Krzyż upamiętniający 133 polaków zamordowanych 14.02.1943 r. 
Paszuky – wieś w rejonie hoszczańskim; na cmentarzu jest 6 mogił osób narodowości polskiej,
Poliany – wieś w rejonie berezniwskim; mogiła zbiorowa żołnierzy legionów polskich, którzy zginęli w latach 1918-1920,
Prywitne – wieś w rejonie młyniwskim, na której terenie są pochówki obywateli narodowości polskiej.
Radziwiłłów – na cmentarzu rzymskokatolickim zachowany kamień węgielny z 1938 roku pod pomnik, poświęcony powstańcom z 1863 roku; na cmentarzu tym są pochówki osób narodowości polskiej,
Riasnyky - wieś w rejonie hoszczańskim; na miejscowym cmentarzu mogiły 6 osób narodowości polskiej,
Rokitno
kwatera żołnierzy polskich poległych w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku niedaleko stacji kolejowej (i tylko zdarcie darni odsłania prawdę). Niedaleko za miasteczkiem zniszczony cmentarz rzymskokatolicki.
Równe
– cmentarz żołnierzy polskich, około 150 osób, którzy zginęli w walkach z armią Budionnego w pierwszej połowie lipca 1920 roku. Brak pomnika zbiorowego. Na cmentarzu „Grabnyk” znajduje się mogiła zbiorowa żołnierzy radzieckich, w której jest pochowany Zygmunt Kociewski.
Rudnia - wieś w rejonie dubrowieckim; na miejscowym cmentarzu  są miejsca pochówku osób narodowości polskiej,
Rudnia-Kniaź-Silska
- wieś w rejonie berezniwskim, w której rozstrzelano osoby narodowości polskiej.
Rudnia-Linczyńska - wieś w rejonie berezniwskim; mogiła zbiorowa ofiar II wojny światowej, w tym osób narodowości polskiej,
Rusywel (Sinne) - wieś w rejonie hoszczańskim; na miejscowym cmentarzu  mogiły 24 osób narodowości polskiej,
Sarny
– w mieście znajduje się mogiła zbiorowa ofiar II wojny światowej, w której pochowane są m.in. osoby narodowości polskiej,
Snowydowyczi  – wieś w rejonie rokitniwskim; pochówki 17 osób narodowości polskiej, które zginęły w latach II wojny światowej,
Stepań – miejscowość w rejonie sarneńskim, w której znajduje się zrujnowany cmentarz rzymskokatolicki.
Swiate  – wieś w rejonie zdołbunowskim; rozstrzelano 30 osób.
Szpanów – wieś w rejonie równieńskim, w której znajduje się mogiła zabitego Polaka oraz zaniedbane resztki polskiego cmentarza po lewej stronie drogi. Po prawej znajduje się cmentarz prawosławny.
Szubki - wieś w rejonie równieńskim; mogiła osób narodowości polskiej, które zginęły w latach II wojny światowej.
Tajkury
– wieś w rejonie równieńskim, w której znajduje się bardzo zniszczony cmentarz rzymskokatolicki; mogiła zabitego Polaka.
Tarakanów
– wieś w rejonie dubieńskim; nie zlokalizowana mogiła zbiorowa żołnierzy majora W. Matczyńskiego, którzy zginęli w czasie obrony fortu Zahorce 7-21 lipca 1920 r.,
Teremne  – wieś w rejonie Ostrogskim; koło Góry Partyzanckiej miejsca pochówku z 1944 r. osób narodowości polskiej.
Tynne - za rzeką Słucz groby polskich żołnierzy września 1939 roku. (nie zlokalizowane)
Tuczyn - wieś w rejonie hoszczańskim; miejsca pochówku 2 osób narodowości polskiej.
Tudorów  – vide: Fedoriwka
Werchiw – wieś w rejonie ostrogskim, w której znajdują się mogiły 14 osób narodowości polskiej z lat 1944-1945.
Wiełykije Oziera - wieś daleko za Dąbrowicą gdzie spoczywa (nadal) Witkiewicz, nagrobek pamiątkowy na cmentarzu prawosławnym.
Włodzimierzec miasteczko rejonowe; zniszczony cmentarz mieszkańców narodowości polskiej.
Wysock wieś w rejonie dubrowieckim, w której są mogiły osób narodowości polskiej.
Zdołbunów
– cmentarz rzymskokatolicki z kaplicą rodziny Wyhowskich oraz grobem 20 polskich żołnierzy poległych w wojnie z bolszewikami 1920 roku. Wiosną 1941 roku rozstrzelano tu wielu mieszkańców miasta, w tym narodowości polskiej.
Zeleny Dub – wieś w rejonie zdołbunowskim; rozstrzelanych 35 osób.
Zołocziwka – wieś w rejonie młyniwskim spalona podczas II wojny światowej.
Żadeń wieś w rejonie dubrowieckm, w której są miejsca pochówku osób narodowości polskiej.

 

 


Krzemieniec

- Cmentarz Bazyliański, cmentarz z początku XIX wieku gdzie spoczywają profesorowie dawnego Liceum Krzemienieckiego i znane postacie życia Krzemieńca

- Cmentarz Tunicki, cmentarz gdzie m. in. znajduje się pomnik nagrobny upamiętniający rodzinę Januszewskich i matkę Słowackiego. W pobliżu grób Pitchmana.

- Cmentarz Kałantyrski

- Cmentarz polski z początku II Rzeczypospolitej

Dederkały Wielkie
- resztki cmentarza w gęstych krzewach, praktycznie już żaden nagrobek się nie zachował
Szumsk
- resztki cmentarza rzymsko-katolickiego z zachowaną bramą, nieliczne nagrobki.

 

 

wolhynia 2004 - 2017

wolhynia@wolhynia.pl